Piramida pomaga głównie określić częstotliwość spożywania danej grupy pokarmów. Te pokarmy, które zalecane jest spożywać najczęściej (kilka razy dziennie), zajmują miejsce u podstawy piramidy. Następnie, na wyższym piętrze znajdują się produkty, które powinniśmy zjadać raz dziennie, wyżej te konsumowane kilka razy w tygodniu, dalej raz na tydzień lub kilka razy w miesiącu. Szczyt piramidy zajmują pokarmy, których udział w naszym żywieniu powinien być minimalny. Piramida opracowana jest tak, żeby zapewnić zbilansowany udział wszystkich najważniejszych składników odżywczych w naszej codziennej diecie. Szczególnie groźne konsekwencje dla naszego samopoczucia oraz zdrowia ma nadużywanie pokarmów z samego czubka piramidy, oraz jedzenie śladowych ilości produktów z jej podstawy.

Co ciekawe, niemal wszystkie typy piramid żywieniowych zalecają jedzenie białego mięsa najwyżej kilka razy w tygodniu, i śladowe ilości czerwonego mięsa w diecie. Wegetarianie zupełnie rezygnują z mięsa, weganie nawet ze wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego, jednak aby i ich dieta była zbilansowana, starają się uzupełnić ważne mikro i makroelementy w inny sposób.

Idea spożywania surowego jedzenia bierze się z przekonania, że obróbka termiczna pozbawia produkty nie tylko wielu cennych składników mineralnych i witamin, ale także ‘zabija’ jedzenie. Witarianie twierdzą, że pokarmy surowe są żywe, i tym samy mają stać się kluczem do żywotności dla spożywających je ludzi. Zwolennicy tego typu diety twierdzą, że lepiej i krócej śpią, i są bardziej wypoczęci od innych, mają lepszy nastrój, i są o wiele bardziej odporni na choroby. Witarianie upodobniają swoją dietę do diety roślinożernych zwierząt, często powołując się na argument, że żywiące się surowymi pokarmem zwierzęta są zdrowsze, i w przeciwieństwie do ludzi nie umierają przedwcześnie w wyniku rozmaitych chorób.

Witarianie starają się postępować zgodnie z naturą, dlatego oprócz specjalnej diety często zmieniają sukcesywnie cały swój styl życia. Niektórzy filtrują wodę do mycia, ograniczają do minimum użycie detergentów, a także starają się nie wykorzystywać produktów jednorazowych, które po użyciu trzeba od razu wyrzucić.

Aspekt etyczny we frutarianizmie jest bardzo silnie zaznaczony. Stosujący tę dietę nie tylko nie chcą zabijać i zadawać cierpienia zwierzętom, które mają układ nerwowy umożliwiający im czucie bólu, ale także roślinom, które nie mają ośrodków czucia bólu w swojej budowie. Frutarianie wierzą jednak, że śmierć rośliny jest takim samym złem, jak śmierć każdego innego żywego organizmu, dlatego rezygnują ze spożywania takich warzyw czy owoców, które nie są jedynie częścią rośliny (tak jak jabłko jest owocem jabłoni, która nawet po zerwaniu owoców dalej rośnie), a nią samą, na przykład marchewki, szpinak, ziemniaki czy kapusta.

Frutarianizm nie jest dietą dostosowaną do wszystkich szerokości geograficznych. Najlepiej sprawdza się w ciepłym klimacie, gdzie świeże owoce dostępne są praktycznie przez cały rok.

Radykalni wegetarianie sprzeciwiają się powszechnej tendencji do „wrzucania do jednego worka” semiwegetarianizmu i diet wegetariańskich. Argumentują, że nie można być w połowie wegetarianinem (‘semi’ to łaciński przedrostek, oznaczający ‘pół’), a wyjścia są tylko dwa: albo się je mięso, albo się go nie je. Wegetarianie kierują się troską o warunki bytowania zwierząt i sprzeciwiają się bezsensownej, ich zdaniem, przemocy. Semiwegetarianie ograniczają mięso z przyczyn zdrowotnych lub ze względu na walory smakowe pokarmów pochodzenia roślinnego.

Termin „semiwegetarianizm” został wymyślony przez dietetyków. Odstawienie czerwonego mięsa jest szczególnie korzystne przy pewnego rodzaju schorzeniach, taki jak choroby układu krwionośnego, czy predyspozycje do kłopotów gastrycznych. Sporo ludzi po prostu nie lubi smaku mięsa, zadowalając się od czasu do czasu zjedzeniem kawałka kurczaka, czy ryby. W rankingach prowadzonych przez naukowców, semiwegetarianizm, obok laktoowowegetarianizmu, często jest wymieniany jako jedna z najzdrowszych diet świata.

Uzupełnienie klasycznej, wegetariańskiej diety wysokobiałkowymi przetworami mlecznymi, a także jajkami i miodem jest racjonalnym żywieniowo wyborem. Laktoowowegetarianie rzadziej niż restrykcyjnie wegetarianie jedzący wyłącznie produkty roślinne cierpią na niedobory białka i niektórych witamin w diecie. Mleko zawiera wiele niezbędnych dla zdrowia składników, miedzy innymi wapń (odpowiedzialny przede wszystkim za prawidłową budowę kości i niektórych ścian komórkowych), potas (bardzo istotny dla prawidłowego funkcjonowania serca), magnez (wspomagający funkcjonowanie układu nerwowego). Produkty mleczne są także źródłem witamin, takich jak witamina A (niezbędna do prawidłowego widzenia), witamina D (wzmacniająca układ kostny), witamina E, nazywana także witaminą młodości (przeciwdziała wolnym rodnikom). Witaminę A i D, oraz niektóre witaminy z grupy B zawierają także jajka, pozytywnymi właściwościami przeciwzapalnymi i regenerującymi oznacza się natomiast miód.

Weganie przywiązują ogromne znaczenie do etycznej strony swojego wyboru. Uważają, że każde żywe stworzenie zasługuje na szacunek, i zwracają uwagę na okrucieństwo nie tylko zabijania zwierząt na mięso, ale w ogóle całej idei sztucznej hodowli. Weganie rezygnują z mleka i jaj, ponieważ ich zdaniem zwierzęta przetrzymywane w ciasnych boksach, które wykonane są z nieprzyjaznych zwierzętom materiałów (takich jak beton czy blacha), powodujących cierpienia wynikłe z licznych chorób. Poza tym, w masowych hodowlach kur czy krów występuje nadmiernie wysoka śmiertelność zwierząt, związana ze złymi warunkami chowu. Wiele zwierząt hodowlanych całe swoje życie niemal w jednej pozycji, nie mogąc nawet się obrócić. Weganie sprzeciwiają się także testom na zwierzętach, zmuszaniu ich do występów w cyrkach, oraz przetrzymywaniu w zoo.

Laktowegetarianizm jest bardzo popularną odmianą wegetarianizmu. Bierze się to częściowo z klarowności przekonań etycznych towarzyszących laktowegetarianom, po części wynika to także z dostępności szerokiej gamy mlecznych produktów, które świetnie nadają się jako uzupełnienie owocowo – warzywnej diety. Dodanie do posiłków serów, na przykład twarogu do śniadania, czy zapiekanie warzyw z mozarellą albo parmezanem jest zgodne z etyką laktowegetarianizmu,  a zarazem jest niewątpliwym walorem smakowym tego rodzaju diety.

Z punktu widzenia dietetyki, laktowegetarianie łatwiej mogą znaleźć w swoim jadłospisie wartościowe produkty, niż ci wegetarianie, którzy całkiem rezygnują z odzwierzęcych produktów. Należy jednak pamiętać, że dieta laktowegetariańska nie jest idealna dla każdego, chociażby z powodu częstych szczególnie u dzieci alergii na mleko. Spora grupa dorosłych może mieć też problemy z trawieniem, ze względu na nietolerancję laktozy, wynikającą z braku w organizmie enzymu, odpowiedzialnego za trawienie tego obecnego w mleku i jego przetworach węglowodanu. Pokrewną dietą jest np. owowegetarianizm.

Wśród wegetarian dieta owowegetariańska jest często traktowana jako sposób na łagodne przejście z mniej restrykcyjnej diety laktoowowegetariańskiej (która dopuszcza spożywanie mleka i produktów mlecznych), do diety złożonej wyłącznie z warzyw i owoców.

Zwolennicy diety owowegetariańskiej mogą znaleźć w jajkach liczne substancje odżywcze. Jajko bogate jest w białko, które jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, oraz ważne dla zdrowia witaminy, między innymi witaminę A (tworzącą purpurę wzrokową, bez której niemożliwe jest normalne widzenie, oraz utrzymuje pożądany stan skóry, włosów i paznokci), witaminę D (odpowiedzialną za zapobieganie krzywicy u dzieci, oraz osteoporozy u dorosłych, a jej niedobór zwiększa prawdopodobieństwo zapadnięcia na choroby autoimmunologiczne), oraz witaminy z grupy B, między innymi witaminę B2 (odpowiedzialną za prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego, oraz błony śluzowe), witaminę B5 (odpowiadającą za prawidłowe gojenie się ran i zapobiegającą problemom ze strony układu nerwowego), czy witaminę B6 (której niedobór powoduje zaburzenia układu nerwowego oraz zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienie miażdżycy naczyń krwionośnych).

Popularną dietą, określającą nie tylko upodobania żywieniowe ale także sposób bycia, jest dieta wegetariańska, oraz jej poszczególne odmiany takie jak frutarianizm, albo laktoowowegetarianizm. Dieta ta zakłada rezygnację z mięsa, oraz, w zależności od restrykcyjności danej odmiany diety, także z produktów pochodzenia zwierzęcego takich jak jajka czy mleko i jego przetwory.

Polki często stosują diety odchudzające. Najczęstsze elementy diet to: rezygnacja ze słodyczy, a także ze słodzenia napojów takich jak kawa czy herbata, jedzenie dużych ilości surowych owoców i warzyw, regularne spożywanie posiłków, unikanie podjadania przekąsek między posiłkami, ograniczeniu spożycia tłuszczów, oraz prawidłowe zestawianie poszczególnych składników posiłku. Niektórzy są zwolennikami przeprowadzanych od czasu do czasu radykalnych głodówek, które ich zdaniem nie tylko pomagają zrzucić zbędne kilogramy, ale także oczyszczają organizm z toksyn. Należy jednak pamiętać, że głodówkę mogą przeprowadzać tylko zdrowe osoby, będące koniecznie pod opieką lekarza.